Związek między strachem i agresją nie nasuwa się na myśl spontanicznie, kiedy mamy do czynienia z przemocą. Często wydaje nam się, że wprost przeciwnie:  osoba agresywna niczego się nie boi, dlatego „pozwala sobie” na agresję. To przecież my się jej boimy. Na ten właśnie temat proponuję Wam dzisiaj kolejną opowiastkę filozoficzną, po Waszych entuzjastycznych reakcjach na poprzednią („Kiedy opinia innych…”). Tym razem jest ona oparta na prawdziwej historii Bucefała, konia Aleksandra Wielkiego, i jego pana. Przeczytajcie ją Waszym dzieciom, może im się przyda do odczytywania rzeczywistości? 

Bucefał i Aleksander

Bucephał był wspaniałym koniem, ale żaden jeździec nie mógł go dosiąść. Był wyjątkowo nerwowy, rzucał się, wierzgał i zrażał do siebie każdego jeźdźca, który się do niego zbliżył. Mówiono o nim, że jest niebezpiecznym i agresywnym koniem. Kiedy przyprowadzono Bucefała do Aleksandra Wielkiego, Aleksander wstrzymał się przed wydawaniem osądu na jego temat. Przez długi czas badał postawę zwierzęcia i zrozumiał się, że Bucefał po prostu boi się swojego cienia. Odwrócił więc jego głowę w stronę słońca, co sprawiło, że cień Bucefała znalazł się poza zasięgiem wzroku konia. W ten sposób udało się Aleksandrowi uspokoić go, zmęczyć i w końcu dosiąść Bucefała.

związek między strachem i agresją

Zachęta do ciekawych dyskusji z dziećmi

Ta historia wydaje się być interesującym pretekstem do filozoficznej rozmowy z dziećmi. Oto przykłady tematów, które prawdopodobnie zainteresują dzieci. Z czego może wynikać agresja? Czy może istnieć związek między strachem i agresją? Jak możemy poradzić sobie ze strachem? Dlaczego i w jaki sposób zrozumienie przyczyn zachowania drugiej osoby pomaga nam w dostosowaniu naszej reakcji? Co to znaczy, że pozory czasem mylą? W jaki sposób nazywanie naszych emocji pomaga nam w radzeniu sobie z nimi? Dlaczego „etykietki” dawane innym oraz określanie ich zachowań jako cech charakteru są szkodliwe? (Na pewno istnieje więcej tematów do poruszenia na przykładzie tej opowiastki, w zależności od Waszej wyobraźni i kreatywności, i wieku dzieci.)

Związek między strachem i agresją

Mam nadzieję, że i Was opowieść o Bucefale zainspirowała. Uważam, że stanowi ona doskonały przykład częstych reakcji na zachowania dzieci. „Dziecko bije, więc jest agresywne.” Tylko, że ta agresja z czegoś wynika i jedynie zrozumienie jej (a nie, na przykład, karanie) pomoże nam wpłynąć skutecznie na zachowanie (i samopoczucie) dziecka.  Skupmy się na przyczynach problemu, a nie na maskowaniu symptomów. Bo niewyleczone, wcześniej czy później (kiedy strach spowodowany karą mnie) znowu pojawią się na powierzchni. Bo przecież każde zachowanie ma swoją przyczynę

Co myślicie o cytowanej opowieści? Co myślą o niej Wasze dzieci? Może zainspirowała Was do ciekawej dyskusji? Jestem ciekawa Waszym zdań na ten temat 🙂 .